تبلیغات
Geology : زمین شناسی - کشف نشانه هایی متفاوت از تاریخ آتشفشانی ماه

طراحی سایت

قالب وبلاگ

طراحی سایت


Geology : زمین شناسی
Earth is worthy of respect
نوشته شده در تاریخ پنجشنبه 6 مرداد 1390 توسط Alireza Tavakoli
دانشمندان اعلام کردند نقطه داغی که در تصاویر جدید به ثبت رسیده از ماه دیده می شود منطقه ای آتشفشانی است که به واسطه بالا آمدن ماگماهای سیلیسی به وجود آمده است، نشانه هایی که چهره تاریخ آتشفشانی ماه را تغییر خواهد داد.
   به گزارش خبرگزاری مهر، موقعیت غیر عادی این منطقه و ساختار شگفت انگیز مواد مذاب این منطقه آتشفشانی، نشانه هایی را از تاریخ حرارتی ماه در اختیار دانشمندان قرار خواهد داد.
   این لکه داغ مرکز تجمع عنصر رادیو اکتیو توریوم بوده و در میان حفره های بسیار قدیمی و برخوردی "کومپتون" و "بلکوویچ" که برای اولین بار در سال 1998 توسط طیف سنج پرتو گامای معدن یاب ماه کشف شده اند قرار گرفته است.
   زمانی که اطلاعات طیف سنج از "بی نظمی توریومی کومپتون-بلکوویچ" بر روی نقشه منعکس می شوند، ساختاری به شکل چشم گاو دارند که بیشترین توریوم در مرکز آن متمرکز شده است. رصدهای جدیدی که توسط مدارگرد اکتشافی ماه انجام گرفته به دانشمندان این امکان را داده تا ویژگی های آتشفشانی این منطقه را در مرکز چشم گاو از یکدیگر تجزیه کنند.
   مدلهای سه بعدی این منطقه با وضوح بالای تصویری و اطلاعات به دست آمده از مدارگرد اکتشافی ماه نه تنها از آتشفشانی بودن این منطقه خبر می دهند، بلکه ویژگی عجیب تر سیلیسی بودن ماگماهای این آتشفشان را نیز آشکار می کنند. این کشف می تواند نظریه های موجود درباره تاریخ آتشفشانی ماه را متحول سازد.
   آتشفشان های ماه نسبت به زمین از ویژگی های بسیار متفاوتی برخوردار است زیرا ماه جرمی کوچک است که به سرعت سرد می شود و هرگز از صفحه های تکتونیکی سنگی، مانند آنچه بر روی زمین وجود دارد، برخوردار نبوده است. ماه در ابتدا سرزمینی جهنمی بوده که توسط اقیانوسی جوشان از ماگماها با عمقی برابر 400 کیلومتر پوشانده شده بود. اما به دلیل کوچکی و عدم وجود اتمسفر این اقیانوس به سرعت و طی 100 میلیون سال سرد شد.
   مواد آلی سبک تر از قبیل فلدسپار به تدریج منجمد شده و به سمت سطح حرکت کرده و ساختار ظاهری کنونی ماه را به وجود آوردند و در عوض عنصرهای سنگین تری مانند آهن به سمت عمق حرکت کرده و لایه بالایی جبه ماه را تشکیل دادند. این اشتقاق میان پوسته و جبه در حدود دو تا سه میلیارد سال پیش به واسطه موجی از فعالیتهای آتشفشانی دنبال شد، زمانی که ماگماهای بازالتی از سطح ماه به بیرون فوران کرده و حفره های برخوردی قدیمی را پر کردند.
   یکی از عجایب آتشفشانهای ماه توزیع نابرابر این جریانهای بازالتی است. در حدود یک سوم از بخش نزدیک ماه از مواد بازالتی پوشانده شده است در حالی که بخش دورافتاده آن که از صخره های پوسته ای ضخیمتری برخوردار است که از مواد بازالتی کمتری پوشیده شده است.
   بر اساس گزارش بی بی سی، علاوه بر این تقریبا تمامی آتشفشانهای موجود بر روی ماه بیشتر بازالتی هستند تا سیلیسی و از موادی مانند آهن و منیزیم غنی هستند. از این رو کشف منطقه آتشفشانی مملو از سیلیس می تواند نشان از تاریخی متفاوت از آنچه تا کنون تصور می رفته است، در کره ماه باشد.




طبقه بندی: خبرها و تازه های زمین شناسی،
.: Weblog Themes By Pichak :.


تمامی حقوق این وبلاگ محفوظ است | طراحی : پیچک
?

قالب میهن بلاگ

download

قالب بلاگفا

قالب وبلاگ

قالب بلاگ اسکای

قالب پرشین بلاگ

اخلاق اسلامی

قالب وبلاگ

?